< Ve biliyorum ki bir gün döneceksin
Vintage Tumblr Themes
Ve biliyorum ki bir gün döneceksin
Bir takvim ve bir şişe rakı yeter bana.
Takvim; Senin geleceğin günleri saymaya,
Rakı; Gelmediğin günleri kurtarmaya.
Yusuf Hayaloğlu (via portakalyokusu)
Biz hiç “biz” olamadık aslında.
Sanki tüm sınavlardan mükemmel notlar alıp geçmiş gibi “oh be rahatladık sınavlarda bitti” diyoruz ya. Ulan boku yemişiz haberimiz yok.

yokboylebisiy:

O seni sevmedikten sonra senin onu sevmen neyi değiştirir? O gitmeye meyilliyse sen ona tapsan bile fark eder mi? Ondan baska hic bi seyi düsünmüyorum, onun adıyla uyanıp, onun fotograflarıyla uyuyorum. Onsuz bi güne yeniden uyanıcağım diye uyumak bile istemiyorum.Her sarkıda onu buluyorum, deliler gibi seviyorum ama biri gelip onu götürüyo. Bu adil mi? O seni sevmedikten sonra bi bok olmuyo acıkcası.

Iyi gecelerrr

Iyi gecelerrr

Tanıdığım hiç kimse, ilk günkü gibi değil.
Bir insana değer vermenin bedeli ağırdır.
Murat Menteş (via grievren)
Ben de aşık oldum ama ona hiç sarılmadım, hiç öpmedim, kokusunu içime hiç çekemedim ve onu hiç benimle hissetmedim. Bunları yapamamışken nasıl aşık oldum ben de bilmiyorum.
cruelifee:

Ayşe: N’apacağız bundan sonra?
Haşmet: Bilmiyorum. Yaşıyoruz, iki kişiyiz ve birbirimizi seviyoruz. Dünyada her zaman inanılacak bir şeyler bulunur.

cruelifee:

Ayşe: N’apacağız bundan sonra?

Haşmet: Bilmiyorum. Yaşıyoruz, iki kişiyiz ve birbirimizi seviyoruz. Dünyada her zaman inanılacak bir şeyler bulunur.

İnsanlar bir şeyler yaşar, hatta ciddi ilişkiler.. ayrılırlar ve unuturlar. sanki kullandıkları mısır gevreğini değiştirirmişçesine devam ediyorlar. ben birlikte olduğum kimseyi unutamadığımı hissediyorum. çünkü herkesin kendine özgü nitelikleri vardır. kimseyi kimsenin yerine koyamazsın. kayıp olan kayıptır. biten her ilişki bana cidden zarar veriyor. asla tam toparlayamıyorum. bu yüzden biriyle aşk ilişkisine girerken çok dikkat ediyorum. çünkü çok can yakıyor. belki deliyim, ama küçük bir kızken annem bana hep okula geç kaldığımı söylerdi. bir gün neden böyle olduğunu görmek için beni takip etmiş. ağaçlardan dökülen kestanelere, kaldırıma ya da caddeyi geçen karıncalara, yaprağın ağacın gövdesine düşürdüğü gölgeye bakıyordum. küçük şeyler. bu insanlar için de aynı sanırım. onlarda, her biri kendine özgü, beni şaşırtan, özlediğim ve özleyeceğim küçük detaylar görüyorum. kimsenin yerine kimseyi koyamazsın çünkü herkes çok özel detaylardan oluşur.